قیدهای احتمال در زبان انگلیسی Adverbs of probability
چگونه احتمال اتفاق افتادن یا انجام دادن کاری را در زبان انگلیسی بیان کنیم؟ گاهی میخواهیم نشان بدهیم که از چیزی مطمئن نیستیم یا برعکس، اطمینان کامل داریم که اتفاق مشخصی خواهد افتاد. قید احتمال در زبان انگلیسی (Adverbs of Probability) دقیقا همین کار را انجام میدهد. بهطورکلی قیدها نحوه انجام کار یا روی دادن حالت را مشخص میکنند. قید احتمال در زبان انگلیسی، نشان میدهد که چقدر از انجان دادن کاری مطمئن هستیم. در ادامه بهطور کامل این نوع قید را بررسی میکنیم.
لیست پرتکرارترین قیدهای احتمال در زبان انگلیسی
Absolutely قطعا
Hardly به سختی (ابه احتمال کم)
Definitely حتما
Certainly حتما
Maybe شاید
Possibly احتمالا
Perhaps شاید
Probably احتمالا
Likely احتمالا
Very likely به احتمال زیاد
Not likely به احتمال کم
ساختار قید احتمال در زبان انگلیسی
بیشتر قیدهای احتمال در زبان انگلیسی پسوند ly میگیرند. اما مانند بسیاری از قواعد و گرامر انگلیسی، استثناهایی هم وجود دارد. قیدهایی مثل maybe، perhaps، نمونههایی از این استثناها هستند. همچنین برخی از قیدهای احتمال در زبان انگلیسی به صورت قیدهای ساده یا flat adverbs هستند، مثل doubtless (بدون شک). به این جمله توجه کنید:
Doubtless there is a secret.
بدون شک رازی وجود دارد.
بعضی از قیدهای احتمال، با ترکیب حرف اضافه و عبارت اسمی ( preposition + noun phrase) به وجود میآیند، مانند for sure یا for certain :
There won’t be a problem, that’s for sure.
قطعا مشکلی وجود نخواهد داشت.
جایگاه قید احتمال در جملات انگلیسی
معمولا این قیدها را قبل از فعل اصلی یا main verb و بعد از فعل to be استفاده میکنیم:
You definitely need some free time.
تو حتما به زمان آزاد احتیاج داری.
همانطور که در جمله میبینید، قید احتمال (definitely) را قبل از فعل اصلی جمله که نیاز داشتن (need) است آوردهایم. بهتر است مثالهای بیشتری را با هم بررسی کنیم. در حالی که جملات را میخوانید، سعی کنید به جایگاه فعل اصلی و قید احتمال دقت کنید:
He possibly left the office.
او احتمالا دفتر کار را ترک کرد.
They certainly meet you.
آنها قطعا تو را ملاقات میکنند.
به نمونههای فعل to be توجه کنید:
She is probably a nurse.
او احتمالا پرستار است.
It is very likely to rain today.
به احتمال زیاد، امروز باران میبارد.
He will absolutely come here.
او مطمئنا اینجا خواهد آمد.
We should probably pay more attention.
ما احتمالا باید بیشتر توجه کنیم.
در جملات منفی، قیدهای احتمال بعد از فعل کمکی (auxiliary verb) و قبل از فعل اصلی (main verb) قرار میگیرند. اگر فعل جمله ما to be باشد، قید احتمال باید بعد از شکل منفی فعل to be بیاید:
• «صرفی» (Inflectional)
• «اشتقاقی» (Derivational)
پسوندهای صرفی معنی کل کلمه را تغییر نمیدهند. به دو مثال زیر توجه کنید:
• Every day I walk to school.
• من هر روز پیاده به مدرسه میروم
• Yesterday I walked to school.
• دیروز من پیاده به مدرسه رفتم
کلمات walk و walked هر دو به معنی راه رفتن هستند و تنها زمان فعلها با هم فرق دارد. بنابراین، پسوندهای صرفی فقط برای اینکه کلمه از نظر گرامری در حالت درستی باشد اضافه میشوند. در ادامه مثالهایی را با هم میبینیم.
پسوند s جمع وقتی به کلمه cat میچسبد تنها تعداد گربهها را از یکی به بیشتر تغییر میدهد و در معنای کلمه تغییری ایجاد نمیکند. به همین ترتیب در جمله He played basketball، بسکتبال بازی کردن او کاری بوده که در گذشته انجام شده است و پسوند ed فقط برای تغییر زمان فعل به کار رفته است.
افزودن پسوندهای اشتقاقی به انتهای کلمه باعث میشود معنا و گرامر کلمات تغییر کنند. مثالهای زیر را ببینید:
• Sad ناراحت
•Sadness ناراحتی
• She copes with her sadness .او به ناراحتیاش غلبه میکند
• Accident تصادف
•The guarantee doesn’t cover accidental damage .ضمانت، شامل صدمه تصادفی نمیشود
دستهبندی پسوندها در زبان انگلیسی
پسوندها در زبان انگلیسی به چهار دسته تقسیم میشوند:
• پسوندهای اسمساز noun-maker suffixes
•پسوندهای صفتساز adjective-maker suffixes
• پسوندهای قیدساز adverb-maker suffixes
• پسوندهای فعلساز verb-maker suffixes
پسوندهای اسمساز در انگلیسی با اضافه شدن به انتهای کلمه، ریشه دستوری کلمه را تغییر میدهند و به اسم تبدیل میکنند. در زبان انگلیسی از اسمها برای مشخص کردن یک مکان، شخص یا ایده استفاده میشود. مهمترین پسوند های اسم ساز را در ادامه مطلب ببینید:
Ation, sion, ity, ship, ment, ment, ness, er
وقتی این پسوندها به انتهای برخی کلمات اضافه میشوند، نقش دستوری آنها را تغییر میدهند. مثالها را ببینید:
Register→registration ثبت
Confuse→confusion گیجی
Friend→friendship رفاقت
Active→activity فعالیت
Move→movement جنبش
Register→registration ثبت
Read→reader خواننده
پسوندهای صفتساز همانطور که از اسمشان پیداست، کلمه را تبدیل به صف میکنند. چند نمونه با هم بررسی میکنیم:
اهمیت پسوندها و پیشوندهای انگلیسی در بازنویسی یا Paraphrasing
یکی از نکات آموزشهای رایتینگ Writing و همچنین مقالهنویسی، بازنویسی متن انگلیسی و یا Paraphrasing است. نکته دیگر و البته مهمتر این است که برای بازنویسی کردن یک متن در زبان انگلیسی و همچنین ترجمه آن، دانستن پیشوندها و پسوندهای انگلیسی از اهمیت زیادی برخوردار است. در مواقع زیادی بعد از عوض کردن شکل جمله و در جمله جدید لازم است نقش جدیدی از کلمه جمله قبل به کار برود. مثلا یک کلمه مانند Happy که در جمله اولیه صفت است در جمله جدید بازنویسی شده باید به شکل یک اسم یعنی Happiness نوشته شود. بازنویسی یک مهارت بسیار مهم برای بیشتر آزمونهای زبان انگلیسی TOEFL iBT تافل, IELTS آیلتس, TOEIC در بخش Speaking و رایتینگ آیلتس Writing است.
پسوندهای فعلی
پسوندهای فعلی هم کلمات را تبدیل به فعل میکنند:
infix یا میانوند یک عنصر کلمه است که می تواند در قالب اساس یک کلمه و در میان کلمه وارد شود، هدف استفاده از میانوند تشدید معنای کلمه است. میانوند همچنین صفت یکپارچه نامیده می شود.
فرایند قرار دادن یک infix به infixation معروف است. این فرآیند در زبان انگلیسی معمولا در ساختارهای رسمی به کار نمیرود. به عنوان مثال در کلمه fan-bloody-tastic همانطور که میبینید بخش bloody میانوند است و برای تاکید و قویتر کردن کلمه به واژه fantastic اضافه شده است.
جمعبندی
در این مقاله انواع وند یا affix در زبان انگلیسی و یکی از مهمترین کاربردهای آن را مورد بررسی قرار دادیم. یادگیری پیشوندها و پسوندهای انگلیسی میتوانند کمک شایانی در افزایش دایره لغات شما و مهارت ترجمه و آزمون باشد. با یادگیری پیشوندها و پسوندهای انگلیسی شما قادر خواهید بود متنهای انگلیسی را بهتر درک کنید و در مکالمه خود نیز به خوبی پیشرفت کنید زیرا بسیاری از لغات انگلیسی از یک ریشه لغوی و تعدادی از همین پیشوندها و پسوندهای انگلیسی ساخته شده است.
